Eerste logees
Door: vreugdenhillen
Blijf op de hoogte en volg Ard en Mariette
13 Februari 2012 | Nederland, Amsterdam
In ons eigen huis, dan. Vanmiddag zijn Harm en Joram vanuit een koud Nederland hierheen gekomen. Harm wist natuurlijk wel hoe het voelde, maar Joram verzuchtte: wat is het warm!!
Waarop wij elkaar aankeken, en dachten: warm?? het valt best mee. Fris briesje op de porch, de zon scheen niet zoveel, vandaag. Het heeft zelfs vanmorgen nog een poosje geregend. Maar ja, een overgang van zo'n 30 graden is wel heel wat.
Overigens was hij na het douchen wel de warmte kwijt....
Vanmorgen waren we na kerktijd net op tijd om achter de politie aan aan onze kant van de stad te komen. Daarna was alles afgesloten voor de stoet. Waar we niks meer van gehoord hebben.
Ruben en Jan Willem gingen mee naar de stagiaire opvang. Ruben zou zorgen dat hij om een uur of 2 op Hato zou zijn. Dan zou Ard daar ook heenrijden. Om kwart voor 2 belde Ruben dat het vliegtuig toch om half 4 zou landen. Wat balen. Foutje op de site...
Meteen daarna belde Jan Willem dat Ruben zijn huissleutel nog had. Waarop Ard hem gerust kon stellen dat Ruben nog op Hato was. En taxi Mirjam met JW naar Hato gecrossd is, en met de jongens hierheen is gekomen. Waar ook de werkschoenen van JW nog stonden. Niet helemaal wakker meer...
Zo kwam alles nog goed. Hadden we tijd genoeg om gezellig iets te drinken op de porch. Daarna moest Mirjam alsnog zien om ergens door de linies te breken. Als ze pech heeft gehad is ze een paar uur bezig geweest om thuis te komen. Dat zullen we nog wel horen.
Ard is met Ruben en JW naar Hato gegaan. Hebben ze bij de rotonde met de leguaan JW afgezet, waar meteen een busje aankwam richting Banda Abou. En waar op Hato Harm en Joram al buiten stonden te wachten.
We kregen weer een hele stapel post. Voor een deel ergernis omdat verhuisberichten niet verwerkt zijn! Voor een deel lekker leesvoer.
En een paar kindercd's (Joke, bedankt!!) die Ellen meteen in de wacht heeft gesleept. Lekker op haar kamer liedjes luisteren. Daar verbaas ik me nog vaak over, omdat ze vroeger toen ze peuter/kleuter was geen liedje kon onthouden en totaal geen geduld had om naar muziek te luisteren. Hoe anders is dat geworden.
We hebben met elkaar nasi en bami gegeten. Zo gezellig, een tafel vol mensen. We doen niet anders, de laatste dagen. Onze kinderen vinden dat ook geweldig.
Als afsluiting hebben we nog een hoofdstuk gelezen uit: Als een vis in het water. Over wat Gods plan is met je leven. Soms is dat duidelijk, soms niet. Maar hoe dan ook, dat plan is er!
Voor ons is het voorlopig wel duidelijk: wij voelen ons als een vis in het water, hier op Curaçao.
Waarop wij elkaar aankeken, en dachten: warm?? het valt best mee. Fris briesje op de porch, de zon scheen niet zoveel, vandaag. Het heeft zelfs vanmorgen nog een poosje geregend. Maar ja, een overgang van zo'n 30 graden is wel heel wat.
Overigens was hij na het douchen wel de warmte kwijt....
Vanmorgen waren we na kerktijd net op tijd om achter de politie aan aan onze kant van de stad te komen. Daarna was alles afgesloten voor de stoet. Waar we niks meer van gehoord hebben.
Ruben en Jan Willem gingen mee naar de stagiaire opvang. Ruben zou zorgen dat hij om een uur of 2 op Hato zou zijn. Dan zou Ard daar ook heenrijden. Om kwart voor 2 belde Ruben dat het vliegtuig toch om half 4 zou landen. Wat balen. Foutje op de site...
Meteen daarna belde Jan Willem dat Ruben zijn huissleutel nog had. Waarop Ard hem gerust kon stellen dat Ruben nog op Hato was. En taxi Mirjam met JW naar Hato gecrossd is, en met de jongens hierheen is gekomen. Waar ook de werkschoenen van JW nog stonden. Niet helemaal wakker meer...
Zo kwam alles nog goed. Hadden we tijd genoeg om gezellig iets te drinken op de porch. Daarna moest Mirjam alsnog zien om ergens door de linies te breken. Als ze pech heeft gehad is ze een paar uur bezig geweest om thuis te komen. Dat zullen we nog wel horen.
Ard is met Ruben en JW naar Hato gegaan. Hebben ze bij de rotonde met de leguaan JW afgezet, waar meteen een busje aankwam richting Banda Abou. En waar op Hato Harm en Joram al buiten stonden te wachten.
We kregen weer een hele stapel post. Voor een deel ergernis omdat verhuisberichten niet verwerkt zijn! Voor een deel lekker leesvoer.
En een paar kindercd's (Joke, bedankt!!) die Ellen meteen in de wacht heeft gesleept. Lekker op haar kamer liedjes luisteren. Daar verbaas ik me nog vaak over, omdat ze vroeger toen ze peuter/kleuter was geen liedje kon onthouden en totaal geen geduld had om naar muziek te luisteren. Hoe anders is dat geworden.
We hebben met elkaar nasi en bami gegeten. Zo gezellig, een tafel vol mensen. We doen niet anders, de laatste dagen. Onze kinderen vinden dat ook geweldig.
Als afsluiting hebben we nog een hoofdstuk gelezen uit: Als een vis in het water. Over wat Gods plan is met je leven. Soms is dat duidelijk, soms niet. Maar hoe dan ook, dat plan is er!
Voor ons is het voorlopig wel duidelijk: wij voelen ons als een vis in het water, hier op Curaçao.
-
13 Februari 2012 - 17:59
Anja:
En bedankt voor het bijbeldagboekje dat je ons gaf na het eten over Gods plan in je leven. Die kwam goed aan en hebben we ter harte genomen. Geniet maar van de gezelligheid en de warmte en je post.
groetjes Herman en Anja
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
