Dag zonder internet
Door: vreugdenhillen
Blijf op de hoogte en volg Ard en Mariette
20 September 2011 | Nederland, Amsterdam
Afgelopen nacht hebben we weer eens een tropische bui gehad. Het kwam vlak over ons heen. De deuren en ramen rinkelden in hun sponningen. Na de zoveelste klap kwam Ellen zachtjes binnen. En nog even later kwam Arjan. Ellen had ik wel verwacht, maar Arjan zeker niet. Hij vroeg of hij op mocht zoeken waar de bui zat. Maar aangezien net de ventilator uit was gegaan en het buitenlicht….dus de stroom was uitgevallen, deed ook het internet het niet. We waren bang dat alle stroom was uitgevallen, maar dat was niet het geval. Een meevallertje. Anders hadden we bij kaarslicht ons ontbijt moeten eten. Of bij een zaklamp. Want die hebben we hier wel voor het grijpen staan. De stroom valt zo geregeld uit dat je daar wel maatregelen voor neemt. Aldoende leert men.
Maar goed, de lampen deden het nog. En zo waren wij vroeg op, vanochtend. Theo was wakker geworden omdat hij droomde dat zijn stapelbed in elkaar viel. Hij slaapt niet eens in een stapelbed… En Thijs kwam uit bed omdat hij Arjan en Ellen hoorde praten. Hij had weinig gemerkt van de bui. Terwijl die bui dus wel een paar uur geduurd heeft. Wij hebben gelukkig ook niet al die tijd wakker gelegen. Maar om 5 uur was het zo dichtbij dat we het wel moesten merken. Thijs dus niet. Omdat het vanwege het weer wel eens chaotisch op de weg kon zijn is Ard 10 minuten eerder weggegaan. Er stond veel water op de weg, en zo waren onze kinderen toch weer op tijd op school.
Ondertussen deed internet het nog steeds niet bij ons. Terwijl de stroom er wel was. Ergens een probleempje. Dat duurde heel de dag. We weten nog steeds niet waar het nu aan ligt. Er gaat binnenkort een monteur langs komen om het op te lossen.
Vanwege de buien werd er niet buiten gewerkt. Daaraan kun je wel merken dat ze hier minder aan nattigheid gewend zijn dan de mensen in Nederland. Op de bouw lag ook alles stil. Het was te drassig, zei de aannemer, vanavond. Als het nu droog blijft kunnen ze morgen wel weer verder. Tja, en als het wel weer gaat regenen?? Nergens waren ze aan het bouwen, terwijl er op Blue Bay heel wat projecten lopen. Dat is dan weer een troost. Het was vandaag een bewolkte dag. Ik heb nog wel 3 wassen droog gekregen, doordat ik ze eerst binnen heb gehangen over rekjes. En vanmiddag was het wel droog en een beetje winderig, daardoor droogde het alsnog wel.
Vanavond vlogen er ineens een heleboel vliegen of vliegende mieren naar binnen. Het was heel erg. Op het lamplicht af, het werd zwart. Wat vies. Ard heeft de deuren dichtgedaan en met de bladblazer de meeste naar buiten geblazen. De rest hebben we een beetje platgespoten en toen opgezogen. Buiten op de muren, bij de lampen (die automatisch aan en uit gaan) zitten er nog een heleboel. De pega-pegas kunnen zich aardig te goed doen. En overal zie je nu ook kikkertjes, die ook een lekkere maaltijd hebben. Zo kun je je een voorstelling maken van de plaag in Egypte, toen er muggen kwamen. Alhoewel deze niet steken. Het kan nog erger.
Ook de dakmannen zijn niet geweest. Die dachten zeker ook: ons te nat. Dus daar moeten we weer achteraan bellen.
Heel de dag hadden we dus geen internet. Saai hoor. Thijs en Ellen gingen met Playmobil spelen. Wel grappig om te zien hoe ze hun spel aanpassen aan alles wat ze inmiddels mee hebben gemaakt. Hun wereld is een stuk groter geworden. Later wilden ze gaan zwemmen, maar Ellen vond het water te vies. Ja, dat heb je soms na zo’n bui. En er zwommen kikkertjes in het zwembad. Daar durfde ze niet tussen te gaan zwemmen. Aangezien internet het niet deed konden we ook niks opzoeken. En Ard had vandaag op kantoor wel gewoon internet. Dus pas vanavond werd het echt vervelend. Maar gelukkig stond er een advertentie van UTS in de krant. Met een telefoonnummer. Nadat we nog een rondje hadden gereden over het park om te zien of we ergens een onbeveiligd netwerk konden oppikken, heeft Ard gebeld. Ze hebben de frequentie (ofzo) wat lager gezet en dan zouden we iets moeten kunnen. Het duurde even, maar toen lukte het inderdaad. Zodoende komt er toch nog een stukje waarbenjij.nu :)
Maar goed, de lampen deden het nog. En zo waren wij vroeg op, vanochtend. Theo was wakker geworden omdat hij droomde dat zijn stapelbed in elkaar viel. Hij slaapt niet eens in een stapelbed… En Thijs kwam uit bed omdat hij Arjan en Ellen hoorde praten. Hij had weinig gemerkt van de bui. Terwijl die bui dus wel een paar uur geduurd heeft. Wij hebben gelukkig ook niet al die tijd wakker gelegen. Maar om 5 uur was het zo dichtbij dat we het wel moesten merken. Thijs dus niet. Omdat het vanwege het weer wel eens chaotisch op de weg kon zijn is Ard 10 minuten eerder weggegaan. Er stond veel water op de weg, en zo waren onze kinderen toch weer op tijd op school.
Ondertussen deed internet het nog steeds niet bij ons. Terwijl de stroom er wel was. Ergens een probleempje. Dat duurde heel de dag. We weten nog steeds niet waar het nu aan ligt. Er gaat binnenkort een monteur langs komen om het op te lossen.
Vanwege de buien werd er niet buiten gewerkt. Daaraan kun je wel merken dat ze hier minder aan nattigheid gewend zijn dan de mensen in Nederland. Op de bouw lag ook alles stil. Het was te drassig, zei de aannemer, vanavond. Als het nu droog blijft kunnen ze morgen wel weer verder. Tja, en als het wel weer gaat regenen?? Nergens waren ze aan het bouwen, terwijl er op Blue Bay heel wat projecten lopen. Dat is dan weer een troost. Het was vandaag een bewolkte dag. Ik heb nog wel 3 wassen droog gekregen, doordat ik ze eerst binnen heb gehangen over rekjes. En vanmiddag was het wel droog en een beetje winderig, daardoor droogde het alsnog wel.
Vanavond vlogen er ineens een heleboel vliegen of vliegende mieren naar binnen. Het was heel erg. Op het lamplicht af, het werd zwart. Wat vies. Ard heeft de deuren dichtgedaan en met de bladblazer de meeste naar buiten geblazen. De rest hebben we een beetje platgespoten en toen opgezogen. Buiten op de muren, bij de lampen (die automatisch aan en uit gaan) zitten er nog een heleboel. De pega-pegas kunnen zich aardig te goed doen. En overal zie je nu ook kikkertjes, die ook een lekkere maaltijd hebben. Zo kun je je een voorstelling maken van de plaag in Egypte, toen er muggen kwamen. Alhoewel deze niet steken. Het kan nog erger.
Ook de dakmannen zijn niet geweest. Die dachten zeker ook: ons te nat. Dus daar moeten we weer achteraan bellen.
Heel de dag hadden we dus geen internet. Saai hoor. Thijs en Ellen gingen met Playmobil spelen. Wel grappig om te zien hoe ze hun spel aanpassen aan alles wat ze inmiddels mee hebben gemaakt. Hun wereld is een stuk groter geworden. Later wilden ze gaan zwemmen, maar Ellen vond het water te vies. Ja, dat heb je soms na zo’n bui. En er zwommen kikkertjes in het zwembad. Daar durfde ze niet tussen te gaan zwemmen. Aangezien internet het niet deed konden we ook niks opzoeken. En Ard had vandaag op kantoor wel gewoon internet. Dus pas vanavond werd het echt vervelend. Maar gelukkig stond er een advertentie van UTS in de krant. Met een telefoonnummer. Nadat we nog een rondje hadden gereden over het park om te zien of we ergens een onbeveiligd netwerk konden oppikken, heeft Ard gebeld. Ze hebben de frequentie (ofzo) wat lager gezet en dan zouden we iets moeten kunnen. Het duurde even, maar toen lukte het inderdaad. Zodoende komt er toch nog een stukje waarbenjij.nu :)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
