dagje anders
Door: vreugdenhillen
Blijf op de hoogte en volg Ard en Mariette
02 Februari 2012 | Nederland, Amsterdam
Hier op Curacao moet je je wegenbelasting persoonlijk gaan betalen, bij het belastingkantoor, het postkantoor of een bank. Dat moet natuurlijk voor 1 januari, maar dat doet niemand. Schijnt. Dus geven ze mensen nog de tijd om in de maand januari te betalen. Dat doet ook niemand. Pas op 31 januari staan enorme rijen voor die kantoren waar je kunt betalen. Persoonlijk ben ik van vooral vooruit betalen, maar ja, hier weet ik nog niet hoe alles precies loopt. Dus werd ik er via Dolfijn.fm op attent gemaakt dat het nu toch echt moet gebeuren. Vorige week, dan wel. En aangezien ik van het gemak ben, laat ik Ard zulke zaakjes opknappen. Dom natuurlijk, want die heeft meer aan zijn hoofd. Zodat hij gister rechtsomkeert maakte toen hij de enorme rij zag. Maar toen hij het vanmorgen weer probeerde, was het nog niet veel anders. Zodat onze wegenbelasting nog steeds niet betaald is. Alhoewel Ard wel een brief in de auto heeft dat de VPCO de wegenbelasting betaalt (en wij dat weer aan hun terugbetalen). Volgend jaar gaan wij dat anders doen, dat is wel zeker!
Ik moest Arjan en Thijs naar school brengen, vanmorgen, want Ard zijn rem liep aan. Inmiddels is die auto weer gemaakt, heeft Ard een leenauto meegekregen, waar Thijs helemaal blij van werd. Die verheugt zich op morgenochtend als hij daarin mee mag rijden.
Maar ik reed niet lekker, vandaag, zat voortdurend op te letten of er stiekem ergens politie stond te controleren....Niet natuurlijk, zo snel zijn ze hier helemaal niet. Op de radio kunnen ze je zo lekker op stang jagen. Daarom dacht ik wel: dit overkomt mij niet weer!!
Gisteravond waren we er achter gekomen dat er een dooie muis in de oven lag. Tenminste, het stonk verschrikkelijk. Kwam uit de oven. Alleen die kregen we niet zo ver uitelkaar. Achteraf bedachten we dat we vrijdagavond het muisje (waarschijnlijk) in de over hadden gehoord. Toen dachten we nog dat-tie onder de oven zat maar daar lag niks, dus moest het erin zijn.
Vanmorgen, in het licht, zag ik dat ik nog een plaat uit de bodem kon halen. Toen zag ik het diertje liggen, aan de zijkant. En stinken! Ik heb voor de oven gestaan met een borstel, een lepel, een stuk papier. Maar ik kreeg het niet voor elkaar en mijn creativiteit schoot te kort om een manier te verzinnen hoe ik het er uit kon krijgen zonder er met mijn vingers aan te zitten. Ard was de hele dag weg, die kwam pas na het avondeten thuis, maar die heeft dus met de bbq-tang het lijkje uit de oven gevist. En in de mondi laten verdwijnen. Waarop Jantine zei: voorlopig gaan we hier niet barbecueën...
Vanmorgen deed de computer van de bieb het weer op school. Die deed maandag helemaal niets. De ICT-man heeft ernaar gekeken. Kreeg het zo niet klaar. Maar vanmorgen startte hij zomaar weer op. Ach ja, wonderen gebeuren nog steeds.
Op weg naar huis vroegen Thijs en Ellen wanneer we weer naar de baai gingen. Daarom spraken we af: als er geen schilders zijn gekomen dan gaan we. De zon scheen zo lekker en ik had er ook best zin in.
Thuisgekomen was er geen schilder te bekennen. Ellen heeft gauw haar tafels geoefend, Thijs zijn woordjes, tas ingepakt en gaan met die banaan.
Er waren veel Duitsers op het strand. Dat merken we wel: sinds Air Berlin op Curacao vliegt zijn er veel meer Duitsers. Geeft niet, er waren nog wel een paar stoelen over. Ik had net weer nieuwe boeken op mijn e-reader.
Helaas, na anderhalf uur, betrok de lucht, begon het heel hard te waaien en vielen de eerste regendruppels. Wij waren net op tijd bij de auto. Terwijl hier op de L-sectie de weg net een klein beetje nat was. Al had het hier ook wel even heel hard gewaaid, vertelde Arjan.
Ard was vanmiddag naar Hato om de nieuwe stagiairs op te halen. Samen met een hele ontvangstcommissie. Het vliegtuig had een uur vertraging en daarna duurde de controle ook nog heel lang. En dáárna moesten ze nog naar santa Catharina (aan de andere kant van de stad) gebracht worden. Al met al was Ard, met Theo heel laat thuis. Theo was met 3 meiden druk geweest met de opdracht voor natuurkunde.
Uiteindelijk kwam Ard met Theo thuis toen ik Thijs net op bed bracht. Hij nam Ruben mee en Bob en Jantine, 2 Pabo-stagiars van de CHE die hier nu een week of 2 zijn. Ja, de CHE levert hier een lading stagiairs af! Dat krijg je van die enthousiaste verhalen van docenten... Ze hebben met elkaar de nasi opgegeten. En toen hebben we lekker de hele avond bij de tafel zitten praten. Buiten, hè! Uit de wind. Dit is zo ... ja, wat voor woord moet ik hier voor kiezen... gezellig, fijn, ontspannen, tropisch,
Toen vertelde Ruben een goeie grap. Bij de security, hij komt hier vaker dus hij weet hoe het werkt, vroeg hij om de krant. Zegt die man: je papa heeft de krant al meegenomen!
Een beetje dubieus....zien wij er zo oud uit?? Aan de andere kant, Ruben is maar 3 jaar ouder dan Theo...
Het is wel duidelijk dat ze bij de security niet helemaal helder hebben welke kinderen nu echt bij ons horen.
Harm, volgens mij moet je volgende week even iets uitleggen bij de poort :)
Ik moest Arjan en Thijs naar school brengen, vanmorgen, want Ard zijn rem liep aan. Inmiddels is die auto weer gemaakt, heeft Ard een leenauto meegekregen, waar Thijs helemaal blij van werd. Die verheugt zich op morgenochtend als hij daarin mee mag rijden.
Maar ik reed niet lekker, vandaag, zat voortdurend op te letten of er stiekem ergens politie stond te controleren....Niet natuurlijk, zo snel zijn ze hier helemaal niet. Op de radio kunnen ze je zo lekker op stang jagen. Daarom dacht ik wel: dit overkomt mij niet weer!!
Gisteravond waren we er achter gekomen dat er een dooie muis in de oven lag. Tenminste, het stonk verschrikkelijk. Kwam uit de oven. Alleen die kregen we niet zo ver uitelkaar. Achteraf bedachten we dat we vrijdagavond het muisje (waarschijnlijk) in de over hadden gehoord. Toen dachten we nog dat-tie onder de oven zat maar daar lag niks, dus moest het erin zijn.
Vanmorgen, in het licht, zag ik dat ik nog een plaat uit de bodem kon halen. Toen zag ik het diertje liggen, aan de zijkant. En stinken! Ik heb voor de oven gestaan met een borstel, een lepel, een stuk papier. Maar ik kreeg het niet voor elkaar en mijn creativiteit schoot te kort om een manier te verzinnen hoe ik het er uit kon krijgen zonder er met mijn vingers aan te zitten. Ard was de hele dag weg, die kwam pas na het avondeten thuis, maar die heeft dus met de bbq-tang het lijkje uit de oven gevist. En in de mondi laten verdwijnen. Waarop Jantine zei: voorlopig gaan we hier niet barbecueën...
Vanmorgen deed de computer van de bieb het weer op school. Die deed maandag helemaal niets. De ICT-man heeft ernaar gekeken. Kreeg het zo niet klaar. Maar vanmorgen startte hij zomaar weer op. Ach ja, wonderen gebeuren nog steeds.
Op weg naar huis vroegen Thijs en Ellen wanneer we weer naar de baai gingen. Daarom spraken we af: als er geen schilders zijn gekomen dan gaan we. De zon scheen zo lekker en ik had er ook best zin in.
Thuisgekomen was er geen schilder te bekennen. Ellen heeft gauw haar tafels geoefend, Thijs zijn woordjes, tas ingepakt en gaan met die banaan.
Er waren veel Duitsers op het strand. Dat merken we wel: sinds Air Berlin op Curacao vliegt zijn er veel meer Duitsers. Geeft niet, er waren nog wel een paar stoelen over. Ik had net weer nieuwe boeken op mijn e-reader.
Helaas, na anderhalf uur, betrok de lucht, begon het heel hard te waaien en vielen de eerste regendruppels. Wij waren net op tijd bij de auto. Terwijl hier op de L-sectie de weg net een klein beetje nat was. Al had het hier ook wel even heel hard gewaaid, vertelde Arjan.
Ard was vanmiddag naar Hato om de nieuwe stagiairs op te halen. Samen met een hele ontvangstcommissie. Het vliegtuig had een uur vertraging en daarna duurde de controle ook nog heel lang. En dáárna moesten ze nog naar santa Catharina (aan de andere kant van de stad) gebracht worden. Al met al was Ard, met Theo heel laat thuis. Theo was met 3 meiden druk geweest met de opdracht voor natuurkunde.
Uiteindelijk kwam Ard met Theo thuis toen ik Thijs net op bed bracht. Hij nam Ruben mee en Bob en Jantine, 2 Pabo-stagiars van de CHE die hier nu een week of 2 zijn. Ja, de CHE levert hier een lading stagiairs af! Dat krijg je van die enthousiaste verhalen van docenten... Ze hebben met elkaar de nasi opgegeten. En toen hebben we lekker de hele avond bij de tafel zitten praten. Buiten, hè! Uit de wind. Dit is zo ... ja, wat voor woord moet ik hier voor kiezen... gezellig, fijn, ontspannen, tropisch,
Toen vertelde Ruben een goeie grap. Bij de security, hij komt hier vaker dus hij weet hoe het werkt, vroeg hij om de krant. Zegt die man: je papa heeft de krant al meegenomen!
Een beetje dubieus....zien wij er zo oud uit?? Aan de andere kant, Ruben is maar 3 jaar ouder dan Theo...
Het is wel duidelijk dat ze bij de security niet helemaal helder hebben welke kinderen nu echt bij ons horen.
Harm, volgens mij moet je volgende week even iets uitleggen bij de poort :)
-
02 Februari 2012 - 06:13
René:
Hm. Duitsers op het strand en de lucht betrekt... -
02 Februari 2012 - 07:35
Papa K:
Mariëtte,
Als wij volgend jaar bij jullie komen, waar mogen wij dan slapen? Oh ja, wij kunnen dan ook wel een verfroller meenemen. -
02 Februari 2012 - 18:43
Marjon:
Heey lieve allemaal!!!
Ik kan jullie helaas nog niet via mijn mail terug mailen dus dan maar effe zo;) Bendakt voor je lieve mailtje Mariette!!! Als je effe via Ard op mijn facebook kijkt dan kun je wat foto's van mijn woning zien:D!!! Ik ben nu aardig gewend aan het op mijzelf wonen! Het is hier nu echt winter en er wordt volop geschaatst!
Dikke X van mij -
02 Februari 2012 - 22:29
Stijnie:
Leuke grap bij de security, kan me voorstellen dat ze de draad kwijt raken: Hoe zit het daar bij zoete inval Vreugdenhil ?
Misschien een leuke naam voor jullie nieuwe huis: De Zoete Inval ?
Ooooo, wat lekker, buiten zitten met zomerkleren aan! Hier zitten we met lagen dikke truien aan, brrrrr..... Ik ben nu even jaloers!
Daar heb ik ook herinneringen aan, wachten in het belastingkantoor, gewoon lekker een boek meenemen. Succes!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
